ولى ، در باب چهل و ششم از كتاب حزقيال بند 4 - 5 اين حكم بدين صورت نسخ گرديده است : و قربانى سوختنى كه رئيس در روز سبت براى خداوند بگذراند ، شش برهء بىعيب و يك قوچ بىعيب خواهد بود و هديهء آرديش يك ايفه براى هر قوچ باشد و هديه‌اش براى بره‌ها هر چه از دستش برآيد و يك هين روغن براى هر ايفه . 4 - در باب سىام بند 2 از سفر اعداد آمده است : چون شخصى براى خداوند نذر كند يا قسم خورد جان خود را به تكليفى الزام نمايد ، پس كلام خود را باطل نسازد ، بلكه بر حسب آن چه از دهانش بر آمد ، عمل نمايد . اما اين حكم و جواز قسم خوردن كه به دستور تورات ثابت شده است ، با آن چه كه در انجيل متى باب پنجم بند 33 - 34 آمده ، نسخ گرديده است كه مىگويد : باز شنيده‌ايد كه به اولين ، گفته شده است كه قسم مخور ، بلكه قسم‌هاى خود را به خدا وفا كن ! ليكن من به شما مىگويم ، هرگز قسم مخوريد ! 5 - در باب بيست و يكم بند 23 - 24 تورات دربارهء قصاص چنين آمده است : و اگر اذيتى ديگر حاصل شود ، آنگاه جان به عوض جان بده ! چشم به عوض چشم و دندان به عوض دندان و دست به عوض دست و پا به عوض پا و داغ به عوض داغ و زخم به عوض زخم و لطمه به عوض لطمه . اما اين حكم يعنى قصاص نيز در شريعت عيسى ( ع ) نسخ شده است چنان كه در انجيل متى باب پنجم بند 28 - 29 به طور كلى از قصاص نهى شده است و مىگويد : شنيده‌ايد كه گفته شده است ، چشم به چشم و دندان به دندان ليكن من به شما مىگويم ، با شرير مقاومت مكنيد ، بلكه هركس به رخسارهء راست تو طپانچه زند ، ديگرى را نيز به سوى او بگردان و اگر كسى خواهد با تو دعوا كند و قباى تو را بگيرد ، عباى خود را نيز به دو واگذار . ( 1 ) - 6 - در باب 17 از سفر پيدايش بند 10 دربارهء گفتار خدا با ابراهيم ( ع ) آمده است : اين است عهد من نسبت به شما كه بايد در ميان من و شما و در ميان ذريه تو بعد از تو نگهدارى شود و آن اين كه از هر ذكورى از شما مختون شود . اين حكم در شريعت خود حضرت موسى ( ع ) نيز امضا شده است . در بند 48 - 49 باب 12 از سفر خروج مىگويد : و اگر غريبى نزد تو نزيل شود و بخواهد فصح را براى خداوند مرعى بدارد ، بايد تمامى ذكورانش مختون شوند و بعد از آن مرعى بدارد و در اين صورت مانند بومى خواهد بود و اما